^Powrót na górę

foto1 foto2 foto3 foto4 foto5


Łężyny znajdują się 6 km na północ od Nowego Żmigrodu. Zabudowania usytuowane są 280−300 m n.p.m. Na północy od wsi widnieje bezleśne wzniesienie (383 m), a od wschodu ciągnie się nieduży masyw leśny.

Nazwa wsi jest związana z topografią. Odnosi się do położenia w pobliżu łąk bagiennych lub nizinnych.

Miejscowość założył prawdopodobnie rycerski ród Bogoriów w XIII wieku, lecz jako osada Łężyny istniały już znacznie wcześniej. Wieś należała do niegrodowego starostwa osieckiego. Jako własność królewską często przekazywano ją w dzierżawę lub zastaw m.in. Kobylańskim i Tarłowom. W okresie zaborów dostała się we władanie Austriaków, którzy sprzedali wieś Zborowskim. Kolejnymi właścicielami Łężyn byli Stadniccy i Macudzińscy. Gdy w okolicy odkryto złoża ropy naftowej miejscowością zainteresowało się Towarzystwo Górnicze z Jasła i rozpoczęło eksploatację pokładów nafty. W 1891 roku tereny roponośne odkupiła firma Bergheim i Mac-Garvey, a rok później − Wiliam Stosker. Po wyczerpaniu małych, jak się okazało złóż ropy naftowej, Łężyny nabyli Żydzi i rozparcelowali grunty. Odkrycie ropy naftowej poprawiło trochę sytuację materialną okolicznego chłopstwa, gdyż niektórzy znaleźli zatrudnienie np. przy budowie szybów czy transporcie beczek z ropą naftową. We wsi działała szkoła, kółko rolnicze i kasa gminna. Wieś zamieszkiwało wówczas 840 osób. Część Łężynian utrzymywała kontakty z przybyłymi do wsi robotnikami, co spowodowało otwarcie mieszkańców na nowe poglądy polityczne. 

W czasie przejścia frontu wschodniego (sierpień 1944) mieszkańcy zostali wysiedleni głównie do gmin Skołyszyn i Biecz. Domy zajęli Żołnierze Werhmachtu. Wróciwszy z wygnania, mieszkańcy zastali wieś zniszczoną w 80%. Dzięki wytężonej pracy odremontowano kościół plebanię oraz cmentarz, naprawiono szkołę i dom gromadzki. Obecnie wieś liczy ponad 900 mieszkańców. Znajduje się w niej Zespół Szkół, sklepy i nowy budynek domu ludowego oraz straży pożarnej.

Warto zobaczyć:

1.     Kościół pod wezwaniem Świętego Mikołaja i Wyznawców − kościół parafialny w Łężynach istnieje we wsi co najmniej od II połowy XIII wieku. Powtórnie erygowano go w 1511 roku, a rozbudowano w 1760 roku. Jest to kościół drewniany z malowanym, beczkowym sklepieniem. Pierwotnie gotycki charakter zatracił po licznych przebudowach. Na uwagę zasługuje siedemnastowieczny ołtarz główny ufundowany przez ówczesnego proboszcza – ks. Tomasza Gryźniewicza. Wnętrze zdobią malowidła ścienne przedstawiające świętych polskich. Obok kościoła znajduje się murowana dzwonnica – brama, plebania i spichrz.

2.     Drewniana kapliczka poświęcona Bernardowi

3.     Dom ludowy

4.     Zespół Szkół

5.     Cmentarz

6.     Budownictwo podgórzańskie – resztki

Justyna Wójcik

Galeria 

Łężyny
Łężyny Łężyny
Łężyny
Łężyny Łężyny
Łężyny
Łężyny Łężyny
Łężyny
Łężyny Łężyny
Łężyny
Łężyny Łężyny
Łężyny
Łężyny Łężyny
Łężyny
Łężyny Łężyny
Łężyny
Łężyny Łężyny
Łężyny
Łężyny Łężyny

 

Banner

Region Żmigrodzki

  • Region Żmigrodzki

Zarządzanie kryzysowe

Rozkłady Jazdy

  • Rozkłady jazdy

Mapa gminy

  • Mapa gminy